Licht in Normandie: De Kunst van Licht, Kleur waarnemen

Geplaatst op door
Reageer

 

Ik laat hier een kort filmpje zien van iets wat ik vorig jaar zag op vakantie in Normandie. Ik op een warme lome zomermiddag buiten voor de tent met een glas water. Het was stil om mij heen en het zonlicht speelde door het glas heen. Gefascineerd door het licht bleef ik kijken en ontdekte ik in het licht een prachtig iets. Ik noem het wezen van licht, het leek wel een mens, of het christusbewustzijn (zonder hier hoogdravend over te willen doen). Het ontroerde mij om dat licht zo te zien breken en de kleuren en dit beeld. Helaas aan het einde in dit filmpje kort nog te zien. Ik ben aan het experimenteren met film en You Tube zoals je ziet ;-) )

Desondanks, geniet van de schoonheid van dit filmpje. Wellicht een uitnodiging om te kijken naar licht om je heen, de kleuren en te ervaren hoe het je kan inspireren en energie kan geven. Kleur is Leven!

Jeanette

Onderzoeker, Docent

Kunstenaar, Coach

 

Heb je wel eens teveel inspiratie? Over te veel creatieve flow.

Geplaatst op door
Reageer

 

Inspiratie is er altijd...

Ken je dat dat je te pas en te onpas inspiratie krijgt voor je projecten? De inspiratie komt onbewust en vaak op momenten dat je niet meteen toegang hebt tot pen en papier (onder de douche, in de auto, als je aan het lopen of fietsen bent, vlak voordat je gaat slapen of als je net wakker wordt). Vaak op momenten dat je ontspannen bent.

Herken je dat je dan altijd loopt te zoeken naar pen en papier om je idee meteen op te schrijven voordat het weg is? Je eindigt met briefjes overal door je huis heen?

Herken je het dat je ZO geinspireerd bent, dat je niet weet aan welk idee of project je moet beginnen? Je krijgt een idee voor een kunstzinnig project, je wordt enthousiast je duikt erin en dan volgt er in jezelf een stroom aan ideeen. Ideeen die je graag wilt neerzetten, maar eerst maar even noteert voordat je het kwijt bent. Voordat je het weet heb je bergjes aan ideeen in je hoofd of op papier staan die erop wachten om vorm gegeven te worden. En als je ze echt uitwerkt heb je misschien zelfs wel letterlijk die bergjes om je heen in de vorm van verschillende kunstzinnige projecten. Je springt van hot naar her om ze af te ronden. En waarschijnlijk worden een aantal daarvan losse eindjes: onafgemaakte projecten. Soms zie je dan even door de bomen heen het bos niet meer.

Hoe ga je daar mee om met een teveel aan inspiratie, een teveel aan creatieve Flow?

Ik ken het zelf ook, sinds ik de Light Body meditatie beoefen, ook les in geef, is mijn creatieve flow enorm toegenomen in kwaliteit en in kwantiteit. Ik krijg steeds gemakkelijker toegang tot een laag van inspiratie. Het is namelijk vanuit diepere lagen van ontspanning steeds gemakkelijker om die inspiratie te ontvangen, toe te laten in jezelf, ongeacht welk onderwerp, ongeacht tijdstip, activiteit. Het is alsof je je inspiratiepakketje altijd bij je hebt en op ieder moment zelf kan inzetten of je nou schildert, schrijft of fotografeert of iets anders doet of bij iemand bent.

‘Inspiratie is er altijd en overal en voor iedereen beschikbaar en om te delen’.

Drie jaar geleden nam de inspiratie nogal groots toe in en om mij heen. En dan bedoel ik ECHT groots: stel je voor op diverse plekken in mijn huis, auto, tas etc. losse memobriefjes (in diverse groottes) met invallen, stukjes of lappen met belangrijke tekst, praktische oefeningen voor de cursussen die ik geef, gedichten etc.

Ik besloot dat het tijd werd om met die enorme hoeveelheid inspiratie te leren omgaan. Ik besloot dat ik geen inspiratie meer opschreef voordat ik wist hoe ik de invallen kon ordenen in een systeem dat mij ondersteunde met het werk dat ik deed.

Wat is er nodig als je gek van je eigen hoeveelheid inspiratie wordt? Wat heb ik zelf gedaan?

  1. De kunst van Ordenen: je inspiratie zo ordenen dat je gemakkelijk inzicht en overzicht hebt.
  2. De kunst van Doel/Focus: een behapbaar en haalbaar doel voor jezelf te stellen. Je inspiratie leren richten.
  3. De Kunst van Timing. Inspiratie is er altijd. Jezelf uitdagen, jezelf aanleren om inspiratie te ontvangen op ieder moment, wanneer jij maar wilt, dus als jij er voor gaat zitten, er tijd voor inruimt, plant!
  4. De Kunst van Peace of Purpose. In een vervolgcursus die ik geef, oefenen we met Peace of Purpose: Innerlijk helemaal vrede, ontspanning ervaren omdat jij je plek kent in deze wereld. Weten wie je bent en hoe je dat tot uitdrukking wilt brengen. Het gevoel van ik ben thuis in mijzelf. Dan kun je zelf leren ontspannen te zijn in je enorme hoeveelheid inspiratie. Je inspiratie stroomt en krijgt plek, richting en ordening… Het lukt! Je drukt jezelf uit in wie je bent…
Hoe ik dat concreet gedaan heb, schrijf ik graag een andere keer over. Maar vandaag is het tijd voor ijspret! Ik wens je een dag vol inspiratie… in de sneeuw? Mooie foto’s maken?
                  Jeanette Mennes
                                                                                                                                          Deze blog is bedoeld om te delen. Graag even mijn naam en site (Jeanette Mennes, www.centrumvanlicht.nl of www.kunstinflow.nu) vermelden als je de blog doorstuurt of tekst eruit gebruikt. Geniet en laat je inspiratie stromen…!
Vragen? Mail me gerust op: info@centrumvanlicht.nl.

 

De kunst van waarnemen – Normandie door mijn ogen

Geplaatst op door
Reageer
Impressionisten

De appelboom in Normandie

 

Normandie, zomer – 2010

‘Vorig’ jaar was ik in Normandie, op vakantie met mijn gezin. Het was een prachtige zomer. We waren verrassend genoeg op een kasteelcamping terechtgekomen met kampeerplaatsen in een schitterende appelboomgaard. Ook keken wij uit op een appelboom en de appels zaten vol en rond nog aan de tak. We werden beschut door een boom waar elke ochtend en middag het licht door het bladerendak speelde.

Het eerste wat opviel, was dat er vrijwel geen geluid te horen was op de camping, weinig verkeer passeerde de camping, zelfs niet in de lucht. Het leek alsof er een stiltedeken om de camping heen hing en waaraan alles zich maar voegde en schikte. Wat een verademing, zo thuis te komen.

De kasteelvrouw ontpopte zich als een ware gastvrouw, niet kon je alleen in haar huis twee keer per week genieten van een 4 gangen diner, gemaakt en geserveerd door haarzelf, ook nodigde ze elke week bekende vrienden van haar uit en organiseerde klassieke concerten in de buitenlucht. De campinggasten waren dan ook van harte welkom en konden gewoon aansluiten. Wat een rijkdom om zo onder die schitterende oude, hoge bomen te mogen zitten voor het kasteel, in haar voortuin dus en te mogen luisteren met mannen, vrouwen, kinderen van alle soorten pluimage naar muziek. De een schitterend gekleed, de ander in campingsmoking, kinderen op fietsjes of zittend bij vader en moeder. En al genietend van het mooie weer, de muziek werden we ook nog eens op echte appelcider getrakteerd met quiche. Verstild werd een ieder, jong en oud, van de schitterende viool en cellomuziek die daar werd opgevoerd. Ik heb geen enkele voorstelling gemist.

Verder gingen we ook op avontuur om de camping heen. Allereerst op zoek naar een goede bakker, er zat een vlak bij. Naast mooie broodsoorten (al dan niet heel erg zoet) verkocht deze ook van die mooie taartjes, waarvan ik graag een recept zou willen hebben. De plaatselijke bakker was niet echt in voor het delen van zijn recept. Onder het motto in plaats van elke dag een wijntje, elke dag een taartje fietsten of liepen we naar de bakker voor een taartje bij de koffie (het brood ook niet te vergeten).

Al verder reizend in het gebied, ontvouwde dit land zich voor mij. Musea, schildersmaterialen, landschappen, typische gerechten, chocolade en toch ook op zoek naar een echte latte macchiato. Goede koffie was zeldzaam en een taartje bij de koffie ronduit een vreemde gewoonte. Het werd soms een toetje bij de koffie.

De ruimte die ik reizend in dit gebied ervoer was zo prachtig, zo levendig in licht, geur, kleur en textuur. Ik was zo verwonderd. Het kan niet anders dat juist hier het impressionisme zijn wortels heeft gevonden. Het licht wisselde van moment tot moment en maakte het landschap veranderlijk. Wat een schouwspel en een uitnodiging om dat waar te nemen in licht, in kleur. Ik kon er eindeloos naar kijken. In die ruimte schitterende grote bomen en struikenpartijen, die zo in de zomer hun kleurenpracht zo overduidelijk lieten zien. Een grote partij bomen verbonden door blad, die in overgangen laat zien hoe je van donkergroen naar lichtgeel beweegt. Een overgang van groen naar beukenrood.En dat licht dat op die diversiteit van blad schijnt, je gaat zowaar in stippen/vlekken kijken om je heen.

Ik stelde me zo voor hoe het zou zijn te picknicken zo omringt door natuur, licht, textuur en kleur. Dan kan je toch niet anders dan komen tot een ‘joie de vivre’, te ontspannen. De natuur is daar een en al speelveld en uitnodiging om zelf impressionist te worden. Helemaal in het moment te zijn met wat er is en genieten van wat elk moment je wil brengen in volledige overgave.

Jeanette Mennes

(lees ook de blog: project -normandie voor inspiratie)

Verhalen van Zen. De Kip en de Koning. Over waarnemen.

Geplaatst op door
1

De Koning en de kip. Verhalen van Zen - Zeist

Zeist-De Bilt

Vorig jaar kwam ik op een leslokatie een kip tegen. Ik moest lachen want ik herinnerde mij het verhaal van de kip en de koning*. Een mooie gelegenheid om mijn cursisten dit verhaal te vertellen.

Over studies. Over waarnemen.

De uitspraak ‘dat kan mijn kleine broertje ook’ is ons niet vreemd. Eerlijk gezegd toen ik jonger was en Mondriaan bijv. bekeek had ik niet kunnen vermoeden welke weg achter zijn werk van lijn en kleurvlak ligt. Nu pas zoveel jaar later begrijp ik het ten volle, de weg die hij heeft afgelegd. Die weg er naar toe zou je je jongste broertje misschien niet gunnen…

Ter inspiratie het (vrije) verhaal van de kip en de koning.

De koning ging op weg naar zijn favoriete kunstenaar om zijn zelfportret op te halen. De koning was zo weg van zijn portret dat hij nog een werk van de kunstenaar wilde in deze uitvoering. Hij wilde een kip laten schilderen. Dat is goed, zei de kunstenaar, kom maar terug over drie jaar dan is het schilderij klaar. Drie jaar, zei de koning?? Dat duurt wel heel erg lang. Ja, zei de kunstenaar maar dan heb ik echt de kip geschilderd zoals jij hem graag wilt. Drie jaar. Enigszins mopperend vertrok de koning. Na drie jaar klopt de koning aan bij het atelier van de kunstenaar. Ik kom mijn kip halen zei de koning. O ja zei de kunstenaar kom binnen, een moment. De kunstenaar pakte een papier, legde die op tafel, pakte penseel en verf en zette in beweging een perfecte kip voor de koning neer op het papier. De koning werd boos en zei: ‘heb ik daar nou drie jaar op zitten wachten. Hij is wel perfect en wat ik wilde, maar drie jaar’??!! De kunstenaar zei kom ik wil je wat laten zien, hij opende de deur naar zijn atelier en daar lag het hele atelier vol met papieren, studies. Studies van kippen. De kunstenaar zei, ik heb drie jaar de tijd nodig gehad om nu in een beweging deze kip neer te kunnen zetten….

 

Jeanette Mennes

Onderzoeker, Docent

Kunstenaar, Coach

 

*Als iemand de bron weet, ik hou me aanbevolen. Ik eer graag de bron van werk.

De kunst van waarnemen: De impressionisten: een idee voor een project

Geplaatst op door
Reageer

 

 

Mooi Normandie, Impressionisten en Licht...

Zeist – De Bilt, 26 januari 2012

De afgelopen 2 jaar ben ik op vakantie geweest naar Normandie. Het was er heerlijk en ja we hadden mooi weer.

Ik was er zo onder de indruk van het landschap daar. De ruimte, het licht, de kleuren die zo anders leken door het steeds maar wisselende licht. Ik ging begrijpen waarom juist daar het impressionisme is ontstaan. Er zijn grote partijen in kleur, ritme en beweging te zien in de natuur. Ik zag overgangen van kleur in de natuur in die grote partijen. Ik las ook in het lokale museum (het festival van de impressionisten werd georganiseerd) dat sommige impressionisten, zoals ook Monet, juist ook naar Nederland reisden. Omdat het waar nemen van de horizon in Nederland anders werkt (vlak landschap) dan in Frankrijk (heuvelachtig). Cezanne, zo las ik staarde uren naar landschappen om het vervolgens in kleurvlakken enkel en alleen weer te geven.

Geinspireerd, trok ik de stoute schoenen aan en bedacht ter plekke een project. Ik heb een uur lang de lichtval geobserveerd van 1 plek. Ik kijk vanuit mijn stoel naar deze vaste plek op de foto en heb daar een uur lang waargenomen en gefotografeerd. Hoe het licht op het mais viel, welke groenen er ontstonden. Het was fascinerend dat licht te observeren. Het was alsof er een filmpje voor mijn ogen werd afgedraaid. Om dat licht wat steeds wisselt te vangen is een kunst. Het jaar erop stond ik weer op die plek en heb ik er studies van gemaakt. Je gaat begrijpen als je buiten schildert dat je als je die ene indruk wilt vangen in dat moment dat een kunst is. Een kunst van impressies, studies maken. Dat de techniek van de Impressionisten juist daar is ontstaan, verwondert mij dan ook niet.

TIPS VOOR DE KUNSTENAAR IN JOU.

Misschien als je op vakantie gaat, kijk eens wat je boeit, waar je aandacht naar uit gaat. En neem het dan een tijd bewust waar, vergeet de tijd, Ontspanning, Onderzoek en Genieten in een klap! En misschien waag je je wel aan een studie of een aquarelletje. Hoe je dat moet doen? Kijk op de agenda van www.centrumvanlicht.nl. Vragen? Mail me gerust! info@centrumvanlicht.nl.

Jeanette Mennes

Onderzoeker, Docent

Kunstenaar, Coach

*Teksten van mijn blog mogen gerust gebruikt worden, vermeld dan even www.kunstinflow.nu of mijn naam Jeanette Mennes

 

De kosmos is geordend… Jij ook? Chaos of orde op je atelier?

Geplaatst op door
Reageer

 

Kosmos betekent orde. Orde of chaos op je atelier?

Zeist – De Bilt

Ik was vandaag aan het schilderen en normaal ben ik erg geordend als ik schilder, zeker met olieverf. Vandaag werd het even een chaos, ik geloof dat ik er meer onder zat dan het schilderij en ik liep steeds te zoeken naar een kleur. Ik moest mezelf er even aan herinneren dat ik met olieverf – Cobra –  schilderde.  Ik weet nog toen ik voor het eerst met olieverf begon te schilderen, ik had nog nooit zoveel penselen tegelijkertijd gebruikt (in ieder geval hoe ik ermee werk;-)) i. Voor iedere kleur bijna 1 penseel. Ik was acrylverf gewend en 1 fantastisch penseel, 1 pot water en een medium. Met dat penseel deed en kon ik alles neerzetten wat ik wilde uitdrukken. Dus je begrijpt dat dat even wennen was met die olieverf, de hoeveelheid penselen, dat vroeg om een ordening van materiaal en manier van werken.

Waarom zou je ordenen? Het beeld van de kunstenaar zijn werkplek is er toch vaak een van een creatieve chaos; de chaos is het van waaruit je schildert, je bent vrij om jezelf uit te drukken. Mensen vinden het ook bijzonder om mijn atelier te zien, de plek waar het ‘geheime’ creatieve proces gebeurt en wat voor bijzondere dingen zullen ze tegen komen. Al die potjes, penselen, flessen, de geuren, het heeft iets spannends en het nodigt uit om zelf ook te gaan schilderen. Als ze dan zien hoe geordend mijn atelier is ingericht (en ook mijn schilderlessen meditatief schilderen), zijn ze vaak verrast. Ik leg dan uit dat je op verschillende manieren kunt werken en het leuk is je eigen manier uit te vinden.

Ik heb gewerkt op een atelier voor verstandelijk gehandicapten en het was heel bijzonder om te zien wat ordening bijdroeg aan het creatieve proces van de mensen die er werkten. Door de ordening kon er zelfstandig, met veel aandacht en vanuit rust, stilte gewerkt  worden, en vond er verdieping plaats in de kunstwerken. Er werd optimaal geleerd en intens genoten (ook door mij).

Waarom orden ik? Als ik orden kan ik me volledig richten op het meditatieve tijdens het schilderpoces. Ik kan al mijn aandacht richten op mijn innerlijke (veelal subtiele) wereld wat ik daar ervaar, gewaar wordt, inzie en op het uitdrukken van deze indrukken.

Een paar jaar geleden was ik me aan het verdiepen in het thema ‘goddelijke wil’ en ik vond een stukje tekst* dat het woord kosmos uitlegde. Je raad het misschien al: kosmos betekent ordening. Als het geordend is in en om jouw heen, kom jij ook gemakkelijker in een stroom. Er is niets wat je kan afleiden, verleiden of omleiden. Dan heb je tijd om je aandacht te richten op iets waar je zin in hebt, je energie geeft: schilderen en misschien wel weer rommel maken ;-) )

Ik wens je een geordende dag.

Jeanette Mennes

Onderzoeker, Kunstenaar                                                                                            Docent, Coach, Psycholoog.

Heb je een idee of een reactie op deze blog, laat dan een reactie achter op deze blog of mail mij gerust op info@centrumvanlicht.nl.

Dit artikel mag doorgestuurd worden en je raad het al: eer de bron! Dus graag even mijn naam vermelden of Centrum van Licht.

* ik zal kijken of ik de bron nog terug kan vinden…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Van wie is het schilderij eigenlijk? Over trouw zijn aan jezelf en de handtekening op het schilderij

Geplaatst op door
Reageer

 

Zeist – De Bilt

Beste Lezer, welkom. Een blog over de handtekening op het schilderij.

Jaren geleden had ik schilderles, en het was het zover: mijn eerste echte schilderij op doek was af! De laatste penseelstreek werd gezet en vol bewondering keek ik naar mijn werk. Een schilderij van kleur, beweging, licht. Het was alsof de zon scheen op het doek. Je kent dat wel, van die mooie wolken met zo’n gouden randje.

Nou zei de schilderleraar dan heb ik hier een penseel om te ondertekenen (een penseel met wel geteld 2 of 3 haren). Ik keek hem aan en zei, ‘ik wil mijn werk niet ondertekenen’. Hij en ook de andere leerlingen keken mij verbaasd aan en er ontstond een interessant gesprek over de handtekening op een schilderij. Als je een handtekening plaatste dan ging je staan voor je werk, zo was de redenatie. Ook met het fotograferen van je werk, was het overduidelijk van wie het werk was. Daar was dan geen twijfel over mogelijk. In de loop van de jaren heb ik kunstenaars hier verschillend mee om zien gaan, met het zetten van de handtekening op de voor- en/of op de achterkant van het doek.

Waarom wilde ik mijn handtekening niet zetten? Ik kon er toen nog niet zo duidelijk woorden aan geven, de vinger erop leggen. Ik vond wel dat de handtekening het beeld verstoorde. Dat leidde mij af bij het volledig waarnemen van het schilderij. Naarmate ik mijn eigen methodiek ontwikkelde om te schilderen (schilderen vanuit meditatie, geen intuitief schilderen overigens) kreeg ik woorden bij mijn gevoel. Tussendoor heb ik van alles uitgeprobeerd met die handtekening (duidelijk in beeld, klein in beeld, verstopt in beeld, afkortingen, aan de zijkant van het schilderij etc). Het gevoel bleef.

Als ik schilder vanuit meditatie heb ik niet het gevoel dat het werk van ‘mij’ is. Hier is verder niets geheimzinnigs aan. Ik blijf bij mijn ervaring in het moment. Als ik vanuit meditatie schilder, boor ik andere lagen van mijn bewust zijn aan voor mijn inspiratie. En dat is niet degene die de handelingen uitvoert, het schilderen zelf. Er is een hele verfijnde afgestemde samenwerking tussen twee delen in mij. Een deel dat ik dan de bron noem en een ander deel dat afgestemd is op die bron. Ik leg het schilderij niet mijn wil op, ik laat het volledig ontstaan. Op een gegeven moment voel ik wanneer het werk tot een afronding komt voor dat moment. Ik doe dan een stap achteruit en zie mijn werk (of de eerste opzet daarvan) dan voor het eerst. Dat is vaak een moment van ontroering, omdat er zich iets openbaart van je diepste wezen, van je zelf. Je komt tot expressie, tot uitdrukking van je ware zelf. Door het nu buiten je te zien ga je er dan weer een dialoog mee aan. Ontdek je wat dat schilderij jou te vertellen heeft.

Jaren later vond ik een boekje* waarin geschreven werd dat monniken die schilderden nooit het eigen kunstwerk ondertekenden met een handtekening. Waarom niet?

Zij geloofden dat het werk van God kwam…. ;-) )

 

TIPS VOOR DE KUNSTENAAR IN JOU

Hoe vind je zelf uit wat bij jouw werk past, want het gaat erom wat uit jouw bron, de kunstenaar in jou zich laat horen. Het gaat mij er niet om om hier een welles/nietes verhaal neer te leggen. Ik wil je uitnodigen om zelf te onderzoeken wat bij jouw gevoel past. En de bron van waaruit dat gevoel komt te eren door trouw te zijn. Dus experimenteer met je handtekening! Maak hem groots (wat dacht je er van helemaal over het schilderij en als onderschildering), maak hem klein (hoe klein kan je gaan?), herhaal hem (je handtekening als ritme op het schilderij) en … Geniet van je onderzoek!

Ik wens je een kleurrijke dag.

Jeanette Mennes

Onderzoeker, Kunstenaar                                                                                            Docent, Coach, Psycholoog.

Heb je een idee of een reactie op deze blog, laat dan een reactie achter op deze blog of mail mij gerust op info@centrumvanlicht.nl.

Dit artikel mag doorgestuurd worden en je raad het al: eer de bron! Dus graag even mijn naam vermelden of Centrum van Licht.

* ik zal kijken of ik de bron nog terug kan vinden…

 

 

 

Help, ik zit vast?!! De Kunst van het omvormen van je schilderij

Afbeelding

Reageer

 

Zeist – De Bilt

 

I cry out for order and find it only in art. | Helen Hayes 

 

Vorig jaar werkte ik naar een expositie toe en viel mijn oog ineens op een wat ouder werk geschilderd met Olieverf van Cobra  en ineens zag ik hoe ik het werk kon omvormen, het is voor mij een dierbaar kunstwerk geworden en een werk dat ik nog eens in het groot wil maken. Over de Kunst van omvormen.

Ken je dat, dat je vastloopt in je eigen schilderij? Je bent enthousiast begonnen, je hebt van alles geprobeerd en ineens zit je VAST. Je zet het schilderij dan maar even weg, in de hoop dat je later weer weet hoe je verder moet. Soms krijg je een heldere ingeving, je probeert het opnieuw en lukt het. Maar soms blijf je in je werk vast zitten en kom je niet meer voor- of achteruit. En daar staat hij dan in een hoekje: een schilderij waar je vast in zit….

 

TIPS VOOR THUIS: HET ANDERE PERSPECTIEF

  1. Heb je nog zin om aan dit werk verder te werken? Is het de moeite waard om er nog verder aan te werken? Zo niet pak de gesso en maak je doek wit. Klaar voor een nieuw begin!
  2. Zet je werk op een ezel en draai het schilderij steeds een slag verder en kijk eens of je het vanuit een andere kant wel ziet hoe je verder zou kunnen. Draai het werk dan weer terug en begin met schilderen vanuit je inzicht of je eerste impuls.
  3. Bespreek je werk eens met iemand die geen verstand van schilderen heeft en vraag wat er in het werk als eerste in het oog springt. Dat is vaak de plek in het werk wat vast zit. Vraag ook welke sfeer het werk uitstraalt.
  4. Ga voor de spiegel staan met je schilderij en bekijk je werk nu via de spiegel, wellicht krijg je een nieuw inzicht.

 

Je zoekt een manier om iets uit te drukken in het werk wat je van binnen voelt of buiten je ziet. Vaak is het zo dat je dan een nieuwe vaardigheid hebt te leren of iets in je schildertechniek, in je omgang met kleur, je materiaal. De wereld van kleur en ook het materiaal kent zijn eigen wetten. En die zijn anders dan de wereld die je innerlijk ervaart of buiten je. Wat je schildert is een beeld, een afdruk van een indruk. Waar het om gaat is om die kwaliteit van een bepaalde sfeer er in te leggen die je voelt.

Heb je een werk dat vastzit, wil je daar door heen? Ik geef in Zeist op vrijdag 27 januari en 10 februari tussen 10 en 14.00 uur een schilderworkshop over de Kunst van het omvormen. Je neemt je eigen werk mee en ik begeleid je in het doorbreken van je vaste patroon. Je leert anders kijken naar je werk, waardoor je weer zicht krijgt op je werk. Je krijgt meteen van mij feedback op de nieuwe vaardigheid die je te leren hebt.

Eerst nog even snuffelen op mijn website? Kijk op centrumvanlicht.nl en maak kennis. Geef je op voor de blog en ontvang regelmatig van mij nieuws en tips op het gebied schilderen en fotografie.

Andere problemen of uitdagingen die je tegen komt in het schilderen? Mail mij gerust, ik help je graag verder.

 

Centrum van Licht: De Ziel als leidraad in Kunst – Kunst voorbij intuïtie.

Kleurige groet, Jeanette Mennes